Friday, September 24, 2010

περί μη γραμμικής πίστεως







Δεν ξέρω τι είναι αυτό που με τραβάει στην αρχιτεκτονική των εκκλησιών. Όταν βλέπω φωτογραφίες σαν αυτές πιο πάνω, αυτόματα παύει κάθε μουσική στο μυαλό μου, σαν να κατεβαίνει ένας διακόπτης σιωπής. Είναι όμως μια περίεργη αρχικτεκτονική: δεν ακούς βήματα σε άδεια αίθουσα, ή την ηχώ των βημάτων, δεν σκέφτεσαι κεριά και μανουάλια, και ξύλινες εικόνες. Οι εκκλησίες στον δυτικό κόσμο (και την Ιαπωνία κατά κύριο λόγο στην Ανατολή) είναι πιο κοντά σ’αυτό που κάνει η Zaha Hadid στην Όπερα της Guangzhou στην Κίνα, ή σαν την μίνι όπερα του Μονάχου- παντού γωνίες, γκρίζα/λευκά υλικά, παράξενα χρώματα, γυαλί, τσιμέντο. Η θρησκεία της αφαίρεσης.

alyssa monks














Όσα κοιτάς δεν είναι φωτογραφίες. Με μια πιο προσεκτική ματιά παρατηρείς πως είναι πίνακες ζωγραφικής.

Alyssa Monks







eXTReMe Tracker